Kvet Nguyen

Obszerna monograficzna wystawa przedstawia najnowszą twórczość słowackiej artystki wietnamskiego pochodzenia Kvet Nguyen.

Jest ona pomyślana jako wizualne odczytanie rozdziałów historii wietnamskiej diaspory na terenie byłej Czechosłowacji – od powojennej migracji w okresie socjalistycznego internacjonalizmu, przez przełomowy moment aksamitnej rewolucji, aż po teraźniejszość.

Zupełnie kluczowym momentem historycznym, do którego powraca wystawa, są tzw. dzieci z Chrastavy z 1956 roku. To właśnie ich przyjazd do Chrastavy koło Liberca stał się początkiem historii wietnamskiej społeczności w Czechosłowacji, która rozwijała się dalej przez kolejne pokolenia. Związek z tym miejscem tworzy zatem wyjątkowy kontekst, który do dziś rezonuje w zbiorowej pamięci oraz w aktualnych dyskusjach o migracji, domu i akceptacji. Dlatego też wystawa ta jest niewątpliwie ważna w naszej działalności wystawienniczej i koncepcyjnej. Wiąże się z kontekstem lokalnym, a jednocześnie wspiera obecną słowacką społeczność artystyczną i wyraża z nią solidarność.

Twórczość Kvet Nguyen jest jednocześnie poszukiwaniem języka wizualnego zdolnego uchwycić napięcie zbiorowej traumy i przekształcić je w stronę wizji bardziej sprawiedliwej przyszłości. Jej dzieła programowo otwierają przestrzeń na marzenia, nadzieję i wyrażanie pragnień, które mogą być katalizatorem zmian. Wystawa obejmuje różne media, od instalacji, obiektów, wideo, fotografii tekstylnych, archiwów fotograficznych, po fotografię dokumentalną. Nguyen w swojej twórczości często odwołuje się do materiałów archiwalnych – oficjalnych dokumentów i mediów z epoki, które były silnie zabarwione rasistowskimi i ksenofobicznymi narracjami. Materiał ten, który podważa wyobrażenie o „kolonialnej niewinności” środkowoeuropejskich krajów postsocjalistycznych, staje się dla artystki punktem wyjścia. Wyszukując i prezentując stłumione głosy, składa hołd odporności marginalizowanych społeczności i otwiera przestrzeń na zbiorowy i indywidualny sprzeciw. Wystawa jest drugą, luźną kontynuacją wystawy Kým voda nezmyje breh z Galerii Miasta Bratysławy i jest silniej osadzona w kontekście Liberca, poprzez dzieci z Chrastavy.