O tym wydarzeniu
Solo-kabaret
Kiedy byłem młody, wszystko było inaczej! Wtedy single były jeszcze z winylu, a nie z rozpaczy. Wtedy potrafiłem sobie przypomnieć wszystko, nieważne czy się wydarzyło, czy nie. A „niezdrowe” było tylko innym słowem na „pyszne”.
Tymczasem stałem się wszechstronnie niezainteresowany. Zanim znów zacznę się denerwować, wolę, żeby było mi to zupełnie obojętne. Jest mi też kompletnie wszystko jedno, kto w filmie umiera. Najważniejsze, żeby przeżył pies! Odkąd wyobrażam sobie, że politykom podczas mówienia wylatują z ust bańki mydlane, to, co mówią, jest przynajmniej atrakcyjne dla oka. Dziś wiem nawet, że taka krótka drzemka po południu jest jak zapieczenie dnia serem.
Serio, życie jest za krótkie, by być smutnym. Musimy więcej się uśmiechać, to dezorientuje ludzi.
W swoim piątym solowym programie Michael Ranz znów pozwala Tobiasowi Saalfeldowi wkładać sobie do ust mnóstwo słów. Dwie godziny ćwiczeń w uśmiechaniu się, śmianiu i chichocie. Zawodowcy mogą przy tym również piszczeć, rżeć, wiwatować i klepać się po udach.
Więc wyłączcie telefony i po prostu cieszcie się życiem!!!
Swoją drogą, uważam, że kiedy mali ludzie otwierają parasole, wyglądają jak grzyby.
